Αφιέρωμα: Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ο μεγάλος οραματιστής και υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων


Αν και έχουν περάσει 46 χρόνια, η δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ παραμένει μυστήριο με πολλά αναπάντητα ερωτήματα. 

Στις 3 Απριλίου του 1968, ο Κινγκ και οι συνοδοί του κατέλυσαν στο δωμάτιο 306 του ξενοδοχείου Lorraine του Μέμφις. Είχε πάει στο Τενεσί για να συμπαρασταθεί στους αγωνιζόμενους αφροαμερικανούς οδοκαθαριστές της πόλης, παρά τα απειλητικά τηλεφωνήματα που είχε δεχθεί. 


Εκείνη την ημέρα, κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε εκκλησία Βαπτιστών, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στις απειλές, λέγοντας πως «ό,τι γίνει θα είναι θέλημα Θεού».

Την 4η Απριλίου στις 6 το απόγευμα ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ στεκόταν ακριβώς έξω από την πόρτα του δωματίου του μαζί με τον αιδεσιμότατο Τζέσε Τζάκσον και τον μουσικό Μπεν Μπραντς. 


Ξαφνικά ακούστηκε ένας πυροβολισμός. Ο Κινγκ έπεσε κάτω χτυπημένος στο δεξί μάγουλο. Η σφαίρα είχε συντρίψει το σαγόνι του. Αιμόφυρτος είπε στον Μπραντς: «Να παίξετε το «Take my hand, precious Lord» στην αποψινή συγκέντρωση, όσο πιο όμορφα μπορείτε». Μια ώρα αργότερα ξεψύχησε στο νοσοκομείο Σεντ Τζόσεφ του Μέμφις. Ήταν μόλις 39 ετών.


Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ ο νεώτερος (Martin Luther King Jr) γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1929 στην Ατλάντα της Τζόρτζια. Ο πατέρας και ο παππούς του ήταν βαπτιστές ιεροκήρυκες.

Σε ηλικία 15 ετών, ο Μάρτιν Λούθερ άρχισε σπουδές στο Κολέγιο Μόρχαουζ της Ατλάντας, με βάση ειδικό πρόγραμμα για ταλαντούχους μαθητές. Στο τελευταίο έτος των σπουδών του εγκατέλειψε δια παντός το ενδιαφέρον του για την ιατρική και τη νομική και επέλεξε τη σταδιοδρομία του κληρικού, ύστερα από επιμονή του πατέρα του. Σπούδασε στο Θεολογικό Σεμινάριο του Κρόζερ στο Τσέοτερ της Πενσιλβανίας, απ’ όπου αποφοίτησε το 1951 με δίπλωμα θεολογίας.


Τεράστια επίδραση στην σκέψη του άσκησε η φιλοσοφία της «πολιτικής ανυπακοής» και της «μη βίας» του Μαχάτμα Γκάντι, καθώς και οι θεωρίες των σύγχρονων προτεσταντών θεολόγων. 

Από το Κρόζερ βρέθηκε στο Πανεπιστήμιο της Βοστώνης, όπου και γνώρισε τη μετέπειτα σύζυγό του Κορέτα Σκοτ. Η διδακτορική διατριβή του ειχε τίτλο «Συγκριτική μελέτη των ιδεών περί Θεού στη σκέψη του Πάουλ Τίλιχ και του Χένρι Νέλσον Βίμαν». Ο Κινγκ αντιλαμβανόταν τον Θεό ως μία ενεργή, εμπρόσωπη οντότητα.


Με αφορμή, τη σύλληψη την 1η Δεκεμβρίου 1955 της μοδίστρας Ρόζας Παρκς, η οποία αρνήθηκε να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σ’ ένα λευκό επιβάτη, όπως όριζε η νομοθεσία φυλετικών διακρίσεων , οι οπαδοί τού κινήματος για τα πολιτικά δικαιώματα του Μοντγκόμερι στην Αλαμπάμα ίδρυσαν την «Ένωση για την Πρόοδο» και τον εξέλεξαν ηγέτη τους στον αγώνα κατά των φυλετικών διακρίσεων στα δημόσια λεωφορεία. 

Ανάμεσα στα άλλα, κατά την παρθενική του ομιλία ως πρόεδρος της οργάνωσης είπε: «Δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να διαμαρτυρηθούμε. Επί πολλά χρόνια έχουμε δείξει απίστευτη υπομονή. Έχουμε δημιουργήσει μερικές φορές στους λευκούς αδελφούς μας την εντύπωση ότι μας άρεσε ο τρόπος με τον οποίο μας μεταχειρίζονταν. Ήρθαμε, όμως, εδώ για να λυτρωθούμε από την υπομονή εκείνη που μας κάνει να υπομένουμε οτιδήποτε το λιγότερο από την ελευθερία και τη δικαιοσύνη». 


Το αμερικανικό έθνος είχε μόλις αποκτήσει μία νέα φωνή. Ένα χρόνο αργότερα, οι μαύροι του Μοντγκόμερι είχαν αποκτήσει τη δική τους θέση στο λεωφορείο.

Αναγνωρίζοντας την ανάγκη ενός μαζικού μαύρου κινήματος, ο Κινγκ εγκαινίασε και επίσημα τον αγώνα κατά των φυλετικών διακρίσεων με την ίδρυση της  οργάνωσης «Συνδιάσκεψη της Χριστιανικής Ηγεσίας των Πολιτειών του Νότου», εγκαινιάζοντας πλέον και επίσημα τον αγώνα. 

Ξεκινά τις ανθρωπιστικές περιοδείες του ανά τις ΗΠΑ, συζητεί με τους μαύρους για τα πολιτικά τους δικαιώματα, ακολουθεί την πολιτική της ενεργού μη βίας, διοργανώνοντας καθιστικές διαδηλώσεις και πορείες διαμαρτυρίας, συναντά ξένους ηγέτες, δίνει πύρινους λόγους.  

«Έχω ένα όνειρο» διακηρύσσει στη διάρκεια μιας ειρηνικής «διαφυλετικής» συγκέντρωσης στην Ουάσιγκτον στις 28 Αυγούστου 1963  και συνεχίζει λέγοντας ότι «έχει φθάσει η κατάλληλη στιγμή που μια συντονισμένη εξόρμηση εναντίον της αδικίας θα μπορούσε να αποφέρει μεγάλα και χειροπιαστά οφέλη». 


Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ‘60 η δημοτικότητά του φθάνει στο αποκορύφωμά της. Το 1964 του απονέμεται το Νόμπελ Ειρήνης, ενώ ψηφίζεται ο Νόμος περί Πολιτικών Δικαιωμάτων, που εξουσιοδοτεί την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να επιβάλλει την απάλειψη των φυλετικών διακρίσεων στους δημόσιους χώρους και να διώκει ποινικά τις διακρίσεις, τόσο στα κρατικά μέσα κοινής ωφέλειας, όσο και στην απασχόληση.   

Όμως η φιλοσοφία της μη βίας «σκοντάφτει» όλο και συχνότερα σε εξαγριωμένους ριζοσπάστες της λεγόμενης «Μαύρης Δύναμης», που δεν αργούν να του «κολλήσουν» και το άκρως ειρωνικό προσωνύμιο «de Lawd» («ο κ. Προσευχόμενος»). Ο Κινγκ συγκροτεί ένα μέτωπο των φτωχών πληθυσμών από όλες τις φυλές, τάσσεται κατά του Πολέμου του Βιετνάμ, πολεμά πλέον «για μια ριζική αναδιάρθρωση ολόκληρης της κοινωνίας, μια επανάσταση αξιών». 

Το σχέδιό του για μία «Πορεία των Φτωχών προς την Ουάσιγκτον», διακόπηκε την άνοιξη του 1968 από ένα ταξίδι του στο Μέμφις του Τενεσί για την υποστήριξη μιας απεργίας εργαζομένων στα νοσοκομεία.


Στις 4 Απριλίου, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ δολοφονήθηκε από ένα λευκό ελεύθερο σκοπευτή. 

Στις 10 Μαρτίου 1969 ο δολοφόνος του Τζέιμς Ιρλ Ρέι ομολόγησε και καταδικάστηκε σε 99 ετών ειρκτή.




Ετικέτες