1954: Αγώνας ποδοσφαίρου στα Ν. Μουδανιά υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου Πολυγύρου (φωτο)


Της Ελένης Πασχαλάκη

Πως μπορεί ένας ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στον «Θερμαϊκό» Πορταριάς και τον «ΠΟΜ» Ν. Μουδανιών να γίνεται ένα τόσο σημαντικό αθλητικό αλλά και κοινωνικό γεγονός, ώστε σ’ αυτό να παρευρίσκεται και να παιανίζει η Φιλαρμονική του Δήμου Πολυγύρου;

Κι όμως.

Γιατί το ποδόσφαιρο έτσι κάπως ξεκίνησε στην Ελλάδα, σαν ένα γεγονός που συσπείρωνε τους κατοίκους κάθε τόπου, άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, τους έδινε λόγο να πανηγυρίσουν ή να στεναχωρηθούν, και έδινε ένα ξεχωριστό χρώμα στα Κυριακάτικα απογεύματά τους.


Γιατί στις ομάδες τους έπαιζαν τα παιδιά τους, τα αδέλφια τους, οι αρραβωνιαστικοί, οι άντρες και τα «φλερτ» των κοριτσιών.

Γιατί η ομάδα τους ήταν σπλάχνο από σπλάχνα τους, ήταν ένα λόγος για να αντλούν υπερηφάνεια, όταν αυτή νικούσε ή ακόμη περισσότερο όταν διακρινόταν ανάμεσα στις άλλες.


Γιατί τα παιδιά, κλωτσώντας ένα κουβάρι ή μια φουσκωμένη σαμπρέλα που είχε τη θέση της μπάλας, ξυπόλητα πολλές φορές, είχαν όνειρο να παίξουν στην ομάδα τους.

Γιατί ο δάσκαλος χαίρεται που οι νέοι αντί να ξοδεύουν τον ελεύθερο χρόνο τους στα καφενεία, παίζοντας χαρτιά, προτιμούν να αθλούνται ή έστω να παρακολουθούν τους άλλους να παίζουν ποδόσφαιρο. Όμως, σαν μεγαλύτερος αλλά και σαν έμπειρος από τη ζωή, αγωνιά και προτρέπει  για το «ευ αγωνίζεσθε». 


Δυστυχώς, μετά από εξήντα χρόνια, αυτό που απευχόταν και  προσπαθούσε να αποτρέψει, είναι μια πραγματικότητα απογοητευτική. Πλέον» οι αθληταί και οι φίλαθλοι του κάθε χωριού» δεν «αγωνίζονται και αγωνιούν δια την νίκην και μόνο δι’ αυτήν».


Και για του λόγου το αληθές παραθέτουμε και τις πηγές μας: Εφημερίδα «Φωνή της Χαλκιδικής», Κυριακή 29 Αυγούστου 1954.




Ετικέτες